แปลและรับรองโดย Sworn Translator (นักแปลปฏิญาณ EU-standard)

NAATI ใช้สำหรับออสเตรเลีย/นิวซีแลนด์เท่านั้น (National Accreditation Authority for Translators and Interpreters) ส่วน Sworn Translator เป็นระบบของยุโรป-ละตินอเมริกา ที่นักแปลสาบานตนต่อศาล/กระทรวงยุติธรรมของแต่ละประเทศ ทั้งสองเป็นการรับรองระดับ 'สูงสุด' ในระบบของตัวเอง

สเปน · ฝรั่งเศส · เยอรมนี · อิตาลี ยอมรับ Sworn Translation ที่ทำในประเทศตนเองโดยตรง หากทำในไทยยังต้องผ่าน MFA + สถานทูตปลายทาง หรือใช้ Apostille หากไทยลงนามในอนุสัญญาเฮก (ยังไม่เป็นสมาชิก ณ 2026)

3–7 วันทำการสำหรับภาษายุโรปหลัก 7–14 วันสำหรับภาษาที่หา Sworn Translator ยาก (โปแลนด์ · ฮังการี · โรมาเนีย)

ปัจจุบันรองรับ TH↔ES, TH↔FR, TH↔DE, TH↔IT, TH↔PT, TH↔PL, TH↔NL รวมถึง EN↔ภาษาปลายทางเดียวกันทั้งหมด

1) สูติบัตร/ทะเบียนสมรส สำหรับวีซ่าครอบครัว-สมรส EU 2) ทรานสคริปต์/ใบปริญญา สำหรับสมัครเรียน EU 3) หนังสือรับรองบริษัท สำหรับตั้งบริษัท/ลงทุน 4) Power of Attorney สำหรับซื้อ-ขายอสังหาริมทรัพย์

Sworn Translator คือผู้แปลที่ปฏิญาณตนต่อศาลหรือหน่วยงานรัฐของประเทศหนึ่ง และมีอำนาจรับรองคำแปลด้วยตราประทับของตนเองตามกฎหมายภายในประเทศนั้น ระบบนี้ใช้ในหลายประเทศยุโรปและละตินอเมริกา ประเทศไทยไม่มีระบบเดียวกันโดยตรง แต่ใช้เส้นทางเทียบเคียงคือผู้แปลที่ขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานรัฐ ร่วมกับการรับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุลและสถานทูตปลายทาง

แนวทางที่ประหยัดที่สุดคือแบ่งงานเป็นสองช่วง ช่วงแรกทำให้เอกสารไทยสมบูรณ์และผ่านนิติกรณ์ในไทยเป็นภาษาอังกฤษ ช่วงที่สองส่งชุดนั้นให้ผู้แปลที่ขึ้นทะเบียนในประเทศปลายทางแปลเป็นภาษาราชการของเขา วิธีนี้ทำให้ไม่ต้องเดินตราในไทยซ้ำเมื่อคำแปลปลายทางเปลี่ยนแปลง และตรงตามข้อกำหนดที่ยอมรับเฉพาะผู้แปลในประเทศตน

โดยทั่วไปหน่วยงานไทยจะขอให้เอกสารต่างประเทศผ่านการรับรองจากหน่วยงานของประเทศผู้ออก แล้วผ่านสถานทูตหรือสถานกงสุลไทยในประเทศนั้น ก่อนนำเข้ามารับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุลอีกชั้น ตราของผู้แปลปฏิญาณตนเพียงอย่างเดียวจึงมักไม่พอ ควรตรวจสอบลำดับที่หน่วยงานผู้รับในไทยกำหนดไว้ก่อน เพราะแต่ละหน่วยงานระบุขั้นตอนไม่เหมือนกัน

ประเทศที่มีระบบนี้มักเผยแพร่บัญชีรายชื่อผ่านศาล กระทรวงยุติธรรม หรือสมาคมวิชาชีพของตน สามารถค้นชื่อพร้อมเลขทะเบียนและคู่ภาษาที่ได้รับอนุญาตได้ ควรตรวจสองจุดคือชื่อต้องอยู่ในบัญชีปัจจุบัน และคู่ภาษาที่ระบุต้องตรงกับงานของเรา เพราะผู้แปลบางรายได้รับอนุญาตเฉพาะบางภาษา การใช้ผิดคู่ภาษาทำให้คำรับรองไม่มีผลตามที่ปลายทางต้องการ

งานที่ต้องใช้ผู้แปลปฏิญาณตนในต่างประเทศมักใช้เวลามากกว่า เพราะต้องส่งเอกสารข้ามประเทศและรอคิวของผู้แปลที่ได้รับอนุญาตซึ่งมีจำนวนจำกัดในบางคู่ภาษา ควรเผื่อเวลาเป็นสัปดาห์มากกว่าเป็นวัน และตรวจสอบว่าปลายทางรับไฟล์ลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือไม่ เพราะหลายประเทศเริ่มยอมรับแล้ว ซึ่งช่วยตัดเวลาขนส่งเอกสารออกไปได้มาก

สถาบันการศึกษาส่วนใหญ่ยอมรับคำแปลรับรองจากผู้ให้บริการที่ระบุตัวตนได้ พร้อมสำเนาต้นฉบับที่สถาบันผู้ออกรับรอง แต่ขั้นตอนขอวีซ่าหรือขอเทียบวุฒิของบางประเทศเข้มกว่านั้นและอาจต้องใช้ผู้แปลปฏิญาณตนหรือผ่านนิติกรณ์ จึงควรอ่านเงื่อนไขของทั้งสถาบันและหน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองควบคู่กัน แล้วเลือกมาตรฐานที่สูงกว่าเพื่อใช้ชุดเดียวได้ทั้งสองทาง

ข้อความรับรองที่หน่วยงานส่วนใหญ่คาดหวังประกอบด้วยคำยืนยันว่าคำแปลถูกต้องครบถ้วนตรงกับเอกสารที่ได้ตรวจ ระบุคู่ภาษา ชื่อและคุณสมบัติของผู้แปลพร้อมเลขทะเบียนถ้ามี วันที่รับรอง ลายมือชื่อ และช่องทางติดต่อกลับ หากปลายทางมีแบบฟอร์มคำรับรองของตนเอง ให้ใช้แบบฟอร์มนั้นเป็นหลัก เพราะการใช้ถ้อยคำต่างออกไปเป็นเหตุให้ถูกตีกลับได้

ต้องแปลหรืออย่างน้อยต้องบรรยายไว้ทุกจุด เช่น ระบุว่าตำแหน่งนี้มีตราประทับของหน่วยงานใด ข้อความในตราว่าอย่างไร และมีลายมือชื่อผู้ใดกำกับ การละส่วนเหล่านี้ทำให้ผู้ตรวจเทียบหน้าต่อหน้าแล้วพบว่าคำแปลไม่ครบ ซึ่งเป็นเหตุตีกลับที่พบบ่อย หากอ่านข้อความในตราไม่ออก ให้ระบุตามความจริงว่าอ่านไม่ชัด แทนการเดาข้อความ

นักแปลสาบานตน (sworn translator) ในหลายประเทศยุโรปได้รับแต่งตั้งจากศาลหรือหน่วยงานรัฐ คำแปลจึงมีผลผูกพันในเขตอำนาจนั้นทันทีโดยไม่ต้องรับรองซ้ำ ส่วนนักแปลที่ขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานไทยจะรับรองคำแปลในกระบวนการไทย แล้วจึงส่งต่อไปรับรองที่กรมการกงสุลหรือสถานทูตตามที่ปลายทางกำหนด สองระบบใช้แทนกันไม่ได้เสมอไป จึงควรตรวจว่าปลายทางระบุคำว่า sworn หรือ certified ก่อนสั่งงาน

มีสองเส้นทาง เส้นทางแรกคือทำคำแปลรับรองในไทยแล้วผ่านกรมการกงสุลและสถานทูตปลายทาง ซึ่งหลายหน่วยงานยอมรับเทียบเท่า เส้นทางที่สองคือส่งเอกสารที่รับรองแล้วไปให้นักแปลสาบานตนในประเทศปลายทางแปลอีกชั้น ซึ่งจำเป็นเมื่อหน่วยงานระบุชัดว่าต้องเป็นนักแปลที่ศาลของประเทศนั้นแต่งตั้ง เราจะช่วยอ่านหนังสือเรียกเอกสารและเลือกเส้นทางที่สั้นที่สุดที่ยังตรงข้อกำหนด

แก้ไขได้ แต่ต้องออกคำแปลฉบับใหม่และรับรองใหม่ทั้งชุด ไม่สามารถขีดฆ่าหรือแก้ในฉบับที่ประทับตราแล้ว เพราะจะทำให้เอกสารเสียความน่าเชื่อถือและถูกปฏิเสธ กรณีสะกดชื่อไม่ตรงกับหนังสือเดินทางเป็นสาเหตุการตีกลับที่พบบ่อยที่สุด เราจึงขอสำเนาหน้าหนังสือเดินทางและเอกสารเก่าที่เคยยื่นไว้ก่อนเริ่มแปลทุกครั้ง เพื่อล็อกการสะกดชื่อให้ตรงกันทั้งแฟ้มตั้งแต่รอบแรก

นอกจากความถูกต้องของถ้อยคำแล้ว คำแปลที่ใช้ในชั้นศาลควรรักษาโครงสร้างย่อหน้า หมายเลขข้อ และการอ้างมาตราให้ตรงกับต้นฉบับ เพื่อให้คู่ความอ้างอิงตำแหน่งเดียวกันได้ ควรคงคำศัพท์เฉพาะให้สม่ำเสมอตลอดสำนวน และแนบหน้ารับรองที่ระบุผู้แปลพร้อมวันที่ กรณีที่ศาลต้องการ อาจต้องมีล่ามหรือผู้แปลมาให้ถ้อยคำยืนยันด้วย จึงควรแจ้งกำหนดนัดล่วงหน้าเป็นวันทำการเพื่อจัดผู้รับผิดชอบ

หน่วยงานเยอรมันจำนวนมากกำหนดให้คำแปลจัดทำโดยผู้แปลที่สาบานตนต่อศาลในเยอรมนี แต่บางหน่วยงานและสถานทูตยอมรับคำแปลที่จัดทำในไทยแล้วผ่านการรับรองตามลำดับ ความต่างนี้ขึ้นกับประเภทเรื่องและหน่วยงานผู้รับ จึงควรขอข้อกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนสั่งแปลเพื่อไม่ต้องแปลซ้ำ

โดยทั่วไปต้องเป็นคำแปลโดยผู้แปลที่ขึ้นทะเบียนกับศาลอุทธรณ์ในฝรั่งเศส หรือผู้แปลที่สถานทูตฝรั่งเศสในไทยยอมรับ ขึ้นกับว่าจะยื่นในฝรั่งเศสหรือยื่นผ่านระบบ France-Visas ในไทย เอกสารทะเบียนราษฎรไทยมักต้องคัดใหม่และรับรองก่อนแปล ควรตรวจลำดับกับหน่วยงานผู้รับก่อนเริ่ม

ทั้งสองประเทศใช้ระบบผู้แปลที่ได้รับการรับรอง อิตาลีมักผ่านการรับรองคำแปลที่สถานทูตหรือกงสุลอิตาลี ส่วนสเปนมักกำหนด traductor jurado ที่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวงการต่างประเทศสเปน เอกสารไทยต้องคัดใหม่และผ่านการรับรองของกรมการกงสุลก่อนเข้าสู่ขั้นแปลตามระบบของแต่ละประเทศ

ขึ้นกับหน่วยงานผู้รับ หลายกรณีกำหนดให้ใช้ beëdigd vertaler ที่ขึ้นทะเบียนในประเทศนั้น โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับทะเบียนราษฎรและสัญชาติ ส่วนคำร้องวีซ่าบางประเภทยอมรับคำแปลภาษาอังกฤษที่รับรองแล้ว ควรยืนยันกับเทศบาลหรือหน่วยงานปลายทางก่อน เพราะแก้ย้อนหลังมีค่าใช้จ่ายซ้ำซ้อน

หลายประเทศในยุโรปมีระบบผู้แปลที่สาบานตนต่อศาล ซึ่งคำแปลของผู้นั้นมีผลทางการโดยไม่ต้องรับรองซ้ำในประเทศนั้น ส่วนประเทศไทยไม่มีระบบขึ้นทะเบียนผู้แปลสาบานตนแบบเดียวกัน จึงใช้เส้นทางคำแปลที่ผู้แปลรับรอง แล้วผ่านนิติกรณ์กรมการกงสุลและสถานทูตปลายทางแทน ควรถามหน่วยงานปลายทางว่ารับเส้นทางใด ก่อนเลือกวิธีจัดทำ

กรณีนี้มีสองทางเลือก คือส่งเอกสารไปให้ผู้แปลสาบานตนในประเทศนั้นดำเนินการ หรือจัดทำคำแปลไทย-อังกฤษที่ผ่านนิติกรณ์ในไทยก่อนแล้วให้ผู้แปลสาบานตนปลายทางแปลต่อจากฉบับอังกฤษ ซึ่งมักเร็วและประหยัดกว่าการส่งต้นฉบับข้ามประเทศหลายรอบ เราช่วยเตรียมชุดอังกฤษที่รับรองครบให้พร้อมส่งต่อได้

ส่วนใหญ่ยังใช้ทันทีไม่ได้ หน่วยงานไทยมักขอคำแปลภาษาไทยที่ผ่านนิติกรณ์ของกรมการกงสุล ดังนั้นเอกสารที่รับรองมาจากต่างประเทศต้องผ่านการรับรองของสถานทูตไทยในประเทศนั้นหรือสถานทูตของประเทศผู้ออกเอกสารในไทยก่อน แล้วจึงแปลไทยและเข้าสู่นิติกรณ์ ตรวจลำดับที่ consular.mfa.go.th เพื่อวางแผนเวลาให้พอดีกับวันนัดของหน่วยงานไทย

หลายประเทศในยุโรปภาคพื้นทวีป เช่น เยอรมนี ฝรั่งเศส สเปน อิตาลี และเนเธอร์แลนด์ ใช้ระบบนักแปลที่สาบานตนต่อศาลหรือขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานรัฐ คำแปลของนักแปลกลุ่มนี้มีผลใช้ยื่นได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำในประเทศนั้น สำหรับเอกสารไทย ทางเลือกคือแปลและรับรองครบเส้นทางจากฝั่งไทยก่อนส่งไป หรือส่งต้นฉบับที่รับรองแล้วไปให้นักแปลสาบานตนในประเทศปลายทางแปล ควรถามหน่วยงานปลายทางว่ารับแบบใด ก่อนเริ่มดำเนินการ

ใช้ได้ในหลายกรณี แต่หน่วยงานไทยมักขอให้เอกสารต่างประเทศผ่านการรับรองจากหน่วยงานของประเทศที่ออกและจากสถานเอกอัครราชทูตไทยในประเทศนั้นก่อน จากนั้นหากคำแปลเป็นภาษาอื่นที่ไม่ใช่ไทย อาจต้องแปลเป็นภาษาไทยอีกชั้นและรับรองที่กรมการกงสุล ก่อนนำไปยื่นต่อนายทะเบียนหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แนะนำให้สอบถามหน่วยงานที่จะรับเอกสารก่อน เพื่อไม่ให้เสียเวลารับรองซ้ำซ้อนหลายวันทำการ

ประเทศที่ใช้ระบบนี้ส่วนใหญ่มีทะเบียนสาธารณะที่ค้นชื่อนักแปลได้ เช่น ฐานข้อมูลของกระทรวงยุติธรรมหรือศาลในประเทศนั้น ข้อมูลที่ควรมีบนคำแปลคือชื่อเต็ม หมายเลขทะเบียน คู่ภาษาที่ได้รับอนุญาต ตราประทับ และลายมือชื่อ หากคำแปลขาดหมายเลขทะเบียนหรือคู่ภาษา หน่วยงานปลายทางมักไม่รับ ก่อนสั่งงานจึงควรขอตัวอย่างหน้าคำรับรองมาดูก่อน แล้วเทียบกับที่ปลายทางระบุไว้ในเช็กลิสต์

ประเทศในยุโรปหลายแห่งใช้ระบบนักแปลที่ศาลหรือกระทรวงยุติธรรมแต่งตั้ง และกำหนดให้คำแปลต้องทำโดยผู้ที่ขึ้นทะเบียนในประเทศนั้น กรณีนี้คำแปลที่ทำในไทยจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อหน่วยงานปลายทางระบุเองว่ารับคำแปลที่ผ่านการรับรองนิติกรณ์และสถานทูต แนวทางที่ลดความเสี่ยงคือสอบถามหน่วยงานผู้รับก่อนว่าต้องการแบบใด แล้วเลือกเส้นทางเดียวไปเลย เพราะการทำสองเส้นทางพร้อมกันเพิ่มทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายโดยไม่จำเป็น ระยะเวลาเส้นทางรับรองในไทยโดยทั่วไป 7–15 วันทำการ

คำว่านักแปลสาบานตนเป็นระบบของหลายประเทศในยุโรปที่ผู้แปลสาบานตนต่อศาลและมีตราประจำตัว ส่วนในไทยไม่มีระบบเดียวกันโดยตรง แต่ใช้กลไกคำรับรองผู้แปลร่วมกับการรับรองลายมือชื่อและนิติกรณ์ของกรมการกงสุลแทน เมื่อปลายทางระบุว่าต้อง sworn translator ควรตรวจว่ายอมรับเส้นทางนิติกรณ์ไทยหรือกำหนดให้แปลซ้ำในประเทศนั้น

กลุ่มที่พบบ่อยคือฝรั่งเศส สเปน อิตาลี เยอรมนี โปแลนด์ และบางรัฐในละตินอเมริกา ซึ่งมีทะเบียนผู้แปลที่ศาลรับรอง ในกรณีเหล่านี้เอกสารไทยมักต้องผ่านนิติกรณ์และการรับรองสถานทูตก่อน แล้วจึงให้ผู้แปลที่ขึ้นทะเบียนในประเทศนั้นแปลอีกครั้ง การเตรียมชุดต้นฉบับที่รับรองครบสายจึงสำคัญกว่าการแปลล่วงหน้าหลายภาษา

อาจถูกปฏิเสธหากหน่วยงานปลายทางกำหนดไว้ชัดเจน แต่หลายหน่วยงานรับคำแปลที่ผ่านนิติกรณ์ไทยและสถานทูตของตน โดยเฉพาะงานวีซ่าและงานทะเบียนพื้นฐาน วิธีลดความเสี่ยงคือถามหน่วยงานผู้รับก่อนว่าใช้คำแปลจากไทยได้หรือไม่ และเตรียมสแกนชุดที่รับรองแล้วไว้ เพื่อให้ผู้แปลปลายทางแปลต่อได้ทันทีหากจำเป็น

อย่างน้อยควรระบุว่าผู้แปลมีความรู้ทั้งสองภาษา ยืนยันว่าคำแปลถูกต้องครบถ้วนตรงกับต้นฉบับที่แนบ พร้อมชื่อ-สกุล ลายมือชื่อ วันที่ ข้อมูลติดต่อ และเลขอ้างอิงงานแปล หากใช้กับต่างประเทศควรมีข้อความภาษาอังกฤษกำกับ และผูกคำแปลติดกับสำเนาต้นฉบับทุกหน้าเพื่อให้เห็นความเชื่อมโยงชัดเจน

ควรใช้ผู้แปลที่มีประสบการณ์สำนวนกฎหมายและคงโครงสร้างเอกสารเดิมทั้งหมด รวมถึงเลขข้อ เลขคดี และตราประทับ ต้องแปลครบทุกส่วนโดยไม่สรุปย่อ เมื่อแปลเสร็จให้รับรองลายมือชื่อผู้แปล ผ่านนิติกรณ์ และรับรองสถานทูตปลายทาง หากศาลปลายทางกำหนดผู้แปลสาบานตนในเขตของตน ให้ใช้ชุดที่รับรองจากไทยเป็นเอกสารตั้งต้น

ในหลายประเทศยุโรป sworn translator คือผู้แปลที่สาบานตนต่อศาลและมีตราประทับที่รัฐรับรอง คำแปลของเขามีผลทางกฎหมายในตัว ประเทศไทยไม่มีระบบตราประทับผู้แปลของรัฐในรูปแบบเดียวกัน จึงใช้กลไกทดแทนคือคำรับรองของผู้แปลควบคู่กับการรับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุล เมื่อปลายทางในยุโรปขอ sworn translation ควรถามว่าเขายอมรับเส้นทางรับรองของไทยแบบใดจึงจะเทียบเท่า

กรณีนี้ให้แยกงานเป็นสองช่วง ช่วงแรกทำในไทยคือคัดเอกสารต้นฉบับ รับรองนิติกรณ์ และขอ Apostille หรือรับรองสถานทูตตามที่กำหนด ช่วงที่สองคือส่งชุดที่รับรองแล้วไปให้ผู้แปลที่สาบานตนในประเทศปลายทางแปล วิธีนี้ทำให้ผู้แปลปลายทางแปลจากเอกสารที่มีชั้นรับรองครบ ซึ่งเป็นสิ่งที่หน่วยงานของเขาต้องการ และหลีกเลี่ยงการแปลซ้ำสองรอบโดยไม่จำเป็น

แนวปฏิบัติที่ปลอดภัยที่สุดคือลงลายมือชื่อย่อทุกหน้าและลงลายมือชื่อเต็มพร้อมคำรับรองที่หน้าสุดท้าย เพราะป้องกันการสับเปลี่ยนหน้ากลางเอกสาร หน่วยงานบางแห่งกำหนดให้ประทับตราคร่อมรอยต่อระหว่างหน้าเพิ่มด้วย หากปลายทางไม่ได้ระบุ ให้ทำแบบเข้มไว้ก่อนเพราะไม่มีหน่วยงานใดปฏิเสธเอกสารเพราะรับรองละเอียดเกินไป แต่มีหลายแห่งที่ตีกลับเพราะรับรองไม่ครบ

แก้ไขบนฉบับที่รับรองแล้วไม่ได้ เพราะการรับรองผูกกับข้อความ ณ วันที่รับรอง การขีดฆ่าหรือพิมพ์ทับทำให้เอกสารเสียความน่าเชื่อถือทั้งฉบับ วิธีที่ถูกต้องคือออกคำแปลฉบับใหม่ทั้งฉบับ ระบุวันที่ใหม่ และเดินชั้นรับรองใหม่ตามลำดับเดิม หากความผิดพลาดเกิดจากต้นฉบับที่ผิด ต้องแก้ที่หน่วยงานผู้ออกเอกสารก่อน แล้วจึงแปลใหม่จากฉบับที่แก้แล้ว

ในหลายประเทศยุโรป นักแปลสาบานตนได้รับแต่งตั้งจากศาลหรือหน่วยงานรัฐและมีตราประจำตัว คำแปลของเขาจึงมีผลทางกฎหมายในประเทศนั้นทันที ส่วนระบบไทยไม่มีการแต่งตั้งลักษณะเดียวกัน จึงใช้วิธีให้ผู้แปลรับรองความถูกต้องของคำแปล แล้วรับรองลายมือชื่อและรับรองนิติกรณ์เพิ่มตามที่ปลายทางกำหนด เราจึงถามเสมอว่าผู้รับต้องการตราของนักแปลสาบานตนของประเทศเขาหรือรับเส้นทางรับรองแบบไทยได้

เราจัดเตรียมต้นฉบับให้พร้อมส่ง คือคัดรับรองจากหน่วยงานผู้ออก ผ่านการรับรองนิติกรณ์ และรับรองที่สถานทูตของประเทศนั้นเมื่อจำเป็น พร้อมทำคำแปลอ้างอิงภาษาอังกฤษเพื่อให้นักแปลปลายทางทำงานได้เร็วและตีความชื่อเฉพาะไม่ผิด วิธีนี้ลดจำนวนรอบการสอบถามกลับ และทำให้ค่าใช้จ่ายฝั่งปลายทางอยู่ในกรอบที่ควบคุมได้

ผู้รับส่วนใหญ่ต้องการให้คำแปลเย็บติดกับสำเนาต้นฉบับที่ใช้แปล และมีการประทับตราคาบรอยต่อหรือลงนามกำกับทุกหน้า เพื่อป้องกันการสับเปลี่ยนหน้า การแนบแยกทำให้ตรวจไม่ได้ว่าคำแปลนี้มาจากต้นฉบับฉบับใด เราจึงจัดรูปเล่มเป็นชุดเดียวพร้อมหน้ารับรองที่ระบุจำนวนหน้า และเก็บสำเนาชุดที่ยื่นไว้อ้างอิงกรณีผู้รับขอตรวจย้อน